Partisinden ve tüm görevlerinden istifa eden Şevki Burak Koç’un açıklaması şu şekilde;
“Aziz Sapanca halkının bilgisine,
Bugün itibarıyla, uzun yıllardır içinde bulunduğum üç önemli sorumluluk alanından; Sapanca Belediye Başkan Yardımcılığı görevimden, Sapanca Belediye Meclis Üyeliğimden ve Cumhuriyet Halk Partisi üyeliğimden ayrılma kararı almış bulunuyorum.
Bu karar ani verilmiş bir karar değildir.
Bu karar bir öfke anının sonucu değildir.
Bu karar bir siyasi manevra değildir.
Bu karar bir hesaplaşma ya da bir pazarlık değildir.
Bu karar; yaşadığım süreçlerin, gördüğüm tutumların, karşılaştığım samimiyetsizliklerin, uğradığım haksızlıkların, vicdanımda büyüyen rahatsızlığın ve artık sürdürülemez hale gelen güven kaybının doğal sonucudur.
Ben siyaseti, belediyeciliği ve kamu görevini hiçbir zaman bir makam, bir unvan, bir güç alanı ya da bir kariyer planı olarak görmedim. Benim için bu görevlerin anlamı; millete hizmet etmek, hukuku korumak, doğru olanın yanında durmak, yanlışa ortak olmamak, kamu yararını kişisel hesapların üstünde tutmak ve temiz bir vicdanla görev yapmaktı.
Görev yaptığım süre boyunca da buna inandım.
Elimden geldiğince buna göre yaşadım.
Buna göre mücadele ettim.
Buna göre bedel ödedim.
Sapanca Belediye Meclis Üyesi ve Belediye Başkan Yardımcısı olarak görev yaptığım süreçte, ilçemizin geleceğini ilgilendiren birçok konuda büyük bir sorumlulukla hareket ettim. Su fabrikalarından alınan harçların başlatılması ve sürdürülebilir hale getirilmesi, su denetim mekanizmasının güçlendirilmesi, Devlet Demiryolları projesinin yeniden değerlendirilmesi, Sapanca’nın en az yüz yıllık planlama perspektifi içinde zor duruma düşmemesi için gerekli müdahalelerin yapılması, teleferik süreci, Ramada Otel süreci, kaçak yapılarla mücadele, hukuka aykırı işlere izin verilmemesi, belediye iç organizasyonunun yeniden kurulması ve birimlerin daha sağlıklı işlemesi için verilen mücadele gibi birçok konuda bütün gücümle çalıştım.
Bunların yanında, Sapanca Gölü’ne ilişkin hazırlamış olduğum detaylı veri analizi ve teknik analiz çalışmasını kamuoyuyla açık biçimde paylaşarak, yalnızca bugünün değil, geleceğin de Sapanca’sına bir kaynak bırakmaya çalıştım. Bu çalışmanın uzun yıllar boyunca Sapanca için başvurulabilecek bir metin ve teknik hafıza olacağına inanıyorum. Ben bunu da ilçemize bırakılmış kalıcı bir hizmet ve vicdani bir miras olarak görüyorum.
Görev sürem boyunca vatandaşlarımızın lehine olacak her işin gerçekleşmesi için sonuna kadar mücadele ettim. Buna karşılık, hukuka aykırı, mevzuata uymayan, kamu vicdanını yaralayacak hiçbir işin içinde olmamaya, hiçbir yanlışın parçası haline gelmemeye özel özen gösterdim. Benim için makamın bir anlamı varsa, o da millete rağmen değil, millet için kullanılmasıdır.
Ancak gelinen noktada, özellikle yönetim süreçleri içinde yaşadıklarım, karşılaştığım tutumlar ve gördüğüm ilişkiler nedeniyle ciddi bir güven kaybı yaşamış bulunmaktayım.
Bu güven kaybının temelinde;
samimiyetsizlik,
riyâkârlık,
gerçeğe aykırı tutumlar,
iftiralar
ve
kumpas niteliği taşıdığını düşündüğüm yaklaşımlar yer almaktadır.
Bu süreç, yalnızca çalışma düzenini değil; benim vicdani huzurumu, kişisel itibarımı, görevime olan inancımı ve insanlara karşı taşıdığım sorumluluk duygusunu da derinden yıpratmıştır.
Ben bir kamu görevlisi olmanın yanında, aynı zamanda iki evlat sahibi bir baba ve ailesine karşı sorumluluk taşıyan bir insanım. Geride bırakacağım en önemli şeyin temiz bir isim, dik bir duruş ve çocuklarıma bırakacağım onurlu bir miras olduğuna inanıyorum. Ne yazık ki yaşadığım süreç, bana ve aileme ileride taşınacak kötü bir miras bırakılmak istendiği yönünde derin bir kanaat oluşturmuştur. Bu anlayışın devam edeceğini düşünmem de, görevlerimi sürdürmeme engel olan en önemli nedenlerden biri haline gelmiştir.
Bu yüzden, Sapanca Belediye Başkan Yardımcılığı görevimi artık vicdani kanaatime, kurumsal güven ilkesine ve kişisel onuruma uygun biçimde sürdürebileceğime inanmıyorum.
Aynı şekilde, Sapanca Belediye Meclis Üyeliği görevini de bundan sonraki dönemde layıkıyla, iç huzuruyla ve sağlıklı bir zihinsel iklim içinde yürütebileceğimi düşünmüyorum. Buradaki mesele yalnızca kişiler arası bir anlaşmazlık değildir. Esas mesele; belediyeciliğin, kamu hizmetinin ve temsil sorumluluğunun giderek özünden uzaklaşmasıdır. Zaman içinde kamu kurumlarında, belediyecilik anlayışında ve karar süreçlerinde ciddi bir aşınma yaşandığını; samimiyetin yerini görüntünün, hizmetin yerini hesabın, kamu yararının yerini kişisel pozisyonların, kurumsallığın yerini ise dağınıklığın ve güven kaybının aldığını üzülerek müşahede ettim.
Ben belediye meclis üyeliğini hiçbir zaman bir koltuk olarak görmedim. Bu görevin, halk adına doğruyu savunmak ve kamu adına vicdan taşımak anlamına geldiğine inandım. Ancak geldiğim noktada, bu görevi sürdürmenin artık yalnızca şeklen devam etmek olacağı kanaatine ulaştım. Bu nedenle, ne kendime, ne temsil ettiğim vatandaşlara, ne de kamu vicdanına karşı doğru olmayacağını düşündüğüm için belediye meclis üyeliğinden de ayrılıyorum.
Cumhuriyet Halk Partisi üyeliğim bakımından da düşüncem aynıdır.
Siyasi hayatım boyunca siyaseti; millete hizmet etmenin, topluma fayda üretmenin, ülkenin geleceğine katkı sunmanın, adaletin, samimiyetin ve fedakârlığın alanı olarak gördüm. Siyasetin ham maddesinin insan olduğuna, insanın da ancak ahlak, vicdan, sorumluluk ve samimiyetle değer taşıdığına inandım. Bu sebeple siyasi hayata yaklaşımım hiçbir zaman yalnızca bir aidiyet, bir pozisyon ya da kariyer meselesi olmadı; bilakis halka, memlekete ve devlete karşı bir sorumluluk olarak şekillendi.
Cumhuriyet Halk Partisi’nin tarihsel birikimine, kurucu değerlerine, temel ilkelerine ve ülkemiz açısından taşıdığı anlamlara her zaman saygı duydum. Partinin birçok ilkesine bugün de düşünsel olarak önem veriyorum. Ayrıca bu parti için yalnızca ismen değil, fiilen de uzun yıllar emek verdim. İki dönem ilçe yönetiminde yer aldım. Bundan önceki dönemde beş yıl, bu dönemde ise iki yıl olmak üzere toplam yedi yıl belediye meclis üyeliği yaptım. İki il delegeliği, üç ilçe delegeliği görevinde bulundum. Bunun yanında pek çok organizasyonda, planlamada, saha çalışmasında, düzenleme sürecinde ve kurucu nitelikte birçok faaliyette sorumluluk üstlendim; birçok yerde başını çeken, organize eden, emek veren taraf oldum.
Yani bu ayrılık, dışarıdan bakanın düşündüğü gibi bir uzak duruşun ya da zayıf bir bağın sonucu değildir. Tam tersine, yıllar boyunca içinde bulunulmuş, emek verilmiş, inanılmış, taşınmış ve savunulmuş bir sürecin sonunda verilmiş ağır bir karardır.
Ama bütün bu yaşanmışlıklara rağmen, zaman içerisinde gördüğüm ilişkiler, karşılaştığım tutumlar ve bizzat içinde bulunduğum süreçler; yalnızca bir partiye değil, genel olarak mevcut siyasal yapıya dair çok ciddi bir güven ve inanç kaybı yaşamama neden olmuştur.
Bugün geldiğim noktada, siyasetin olması gereken yerden uzaklaştığını düşünüyorum. Siyasetin bir hizmet alanı olmaktan çıkıp büyük ölçüde bir güç alanına dönüştüğünü; samimiyetin yerini görüntünün, ilkenin yerini çıkarın, dava duygusunun yerini kişisel hesapların, halk için sorumluluk taşımanın yerini ise makam ve pozisyon arayışının aldığını üzülerek görmekteyim.
Benim açımdan siyaset; insanı büyüten, memlekete nefes aldıran, halka umut olan bir alan olmalıydı. Oysa yaşadığım süreçler bana, siyasetin birçok yerde tam tersine insanı küçülten, ilişkileri kirleten, samimiyeti aşındıran ve milleti ikinci plana iten bir yapıya dönüşebildiğini göstermiştir.
Daha açık ifade etmek gerekirse; bugün yalnızca bir partide değil, genel olarak bütün siyasi yapılarda benzer zaafların, benzer samimiyet sorunlarının ve benzer menfaat ilişkilerinin bulunduğu kanaatine ulaştım. Sorun yalnızca bir siyasi partinin sorunu değildir. Sorun, mevcut siyasi zeminin büyük ölçüde hizmet üretmekten uzaklaşıp pozisyon, ilişki ve çıkar ekseninde şekillenmeye başlamış olmasıdır.
Benim için en büyük kırılma da burada oluştu.
Siyaset bir meslek değildir.
Siyaset bir geçim kapısı değildir.
Siyaset bir etki alanı değildir.
Siyaset bir makam mühendisliği değildir.
Siyaset, millete karşı taşınan ağır bir sorumluluktur.
Ancak bugün birçok insanın siyaseti bir hizmet alanı değil, bir kariyer alanı, bir etki alanı, bir güç alanı veya bir menfaat aracı gibi gördüğünü düşünüyorum. Bu da benim siyaset kurumuna ve mevcut siyasi yapılara dair inancımı ciddi biçimde zedelemiştir.
Cumhuriyet Halk Partisi’nin bazı temel değerlerine ve tarihsel iddialarına düşünsel olarak saygı duymaya devam etsem de, bugün pratikte bu derin mesajların, bu ilkelerin ve bu büyük iddiaların büyük ölçüde karşılık bulmadığını düşünüyorum. Fikirlerin büyüklüğü ile uygulamadaki samimiyet arasında çok ciddi bir kopukluk olduğuna inanıyorum.
Bugün geldiğim noktada, parti içinde ve genel siyaset alanında çok geniş bir kitlenin savunduğunu söylediği değerlere gerçek anlamda inanmadığını; siyaseti bir hizmet sorumluluğundan ziyade kişisel bir pozisyon, bir meslek, bir güç alanı ve bir çıkar zemini gibi gördüğünü düşünüyorum. Bu kanaat, bir anlık duygunun değil; uzun gözlem, tecrübe ve yaşanmışlıkların sonucudur.
Ben samimi olmadığım bir yerde bulunmaya devam etmeyi doğru bulmuyorum. İnancımı yitirdiğim, anlamını kaybettiğine kanaat getirdiğim ve vicdani olarak sürdüremeyeceğimi düşündüğüm bir siyasi aidiyeti şeklen devam ettirmenin ne bana ne de temsil edildiği iddia edilen değerlere bir fayda sağlayacağını düşünmüyorum.
Bu nedenle, hem belediyecilik görevlerim hem de siyasi aidiyetim bakımından artık aynı netlikte devam etmenin mümkün olmadığı sonucuna ulaştım.
Ben bu kararları herhangi bir siyasi partiye geçmek için almıyorum.
Ben bu kararları bir yere yanaşmak için almıyorum.
Ben bu kararları bir pazarlığın parçası olarak almıyorum.
Bu karar; mevcut yapılarla vicdani bağın tamamen kopmasının sonucudur.
Bununla birlikte, belediye meclis üyeliği bakımından bir hususu özellikle ifade etmek isterim. Sapanca halkı sandıkta iradesini ortaya koyarken, belediye meclisindeki temsili de belirli bir siyasi tercih doğrultusunda şekillendirmiştir. Ben de bu meclise Cumhuriyet Halk Partisi listesinden, vatandaşlarımızın o yöndeki oyları ve iradesiyle seçildim. Bu nedenle, Cumhuriyet Halk Partisi ile siyasi ve vicdani bağım fiilen sona ermiş olmakla birlikte, belediye meclisinde boşalacak üyeliğin yine halkın verdiği oya uygun biçimde Cumhuriyet Halk Partisi’nden bir isim tarafından temsil edilmesini doğru ve ahlaki buluyorum. Vatandaşın sandıkta ortaya koyduğu tercihe saygım gereği, Cumhuriyet Halk Partisi üyeliğinden resmî istifamı, yerime gelecek arkadaşın mazbatasını alarak göreve başlamasının ardından gerçekleştireceğim. Çünkü benim için esas olan, kişisel kararlarımın ötesinde, halkın sandıkta ortaya koyduğu iradenin korunması ve temsil hakkının aynı siyasi çizgi içinde devam etmesidir.
Bundan sonraki hayatımda ülkeme, milletime ve halkıma hizmet etmenin daha farklı, daha sahici, daha samimi ve daha faydalı yollarını aramaya devam edeceğim. Belki farklı bir düşünsel zeminde, belki siyasetin dışında başka bir mücadele alanında, belki de bambaşka bir toplumsal arayış içinde olacağım. Ama bugün için kesin olarak bildiğim şey şudur: samimi olmadığım bir yapının içinde kalmaya devam etmek bana da yakışmaz, temsil edildiği söylenen değerlere de yakışmaz.
Benim umudum çok büyük değil; bunu samimiyetle söylüyorum. Ama umudumun zayıf olması, memleketime karşı sorumluluğumu ortadan kaldırmıyor. Ben yine de, her şeye rağmen, vatanımız, milletimiz ve halkımız için doğrunun söylenmesi, yanlışın karşısında durulması ve temiz bir vicdanla yaşanması gerektiğine inanmaya devam ediyorum.
Bugüne kadar hangi bedel gerekiyorsa ödeyerek doğru bildiğimi söylemeye çalıştım. Bundan sonra da aynı şekilde devam edeceğim. Çünkü benim tarafım makam değil, millettir. Benim ölçüm siyaset değil, vicdandır. Benim pusulam güç değil, hakikattir.